Zondagmorgen, thuis. Even aan de computer, lijstjes met de laatste dingen die ik nog wil doen om me heen, de rugzak bijna ingepakt. En mijn blog “in de lucht” zetten! Zo dadelijk ga ik het adres mailen aan jullie… Nog even, en dan ga ik op pad… straks komen Fennie en Irene even. Zij zijn een soort van steunpunt thuis. Irene houdt mijn mailbox bij, Fennie doet de post en heeft mijn verzekeringspapieren en zo – voor als er iets is. Buurvrouw Gienke zorgt voor mijn huis. Heerlijk zoveel mensen om mij heen die er voor mij zijn, ook bij dit avontuur!

Wat neem ik mee?
Het veelgehoorde motto is: alles wat je thuis laat, is mooi meegenomen. Ik heb een paklijst van collega Maria gekregen, een ervaren pelgrim, en veel tips van anderen. Veel over nagedacht en afgewogen. Op andere vakanties nam ik altijd te veel mee en dat kan nu echt niet! Het komt er ongeveer neer op: een broek aan en eentje in de rugzak, een paar lichte shirtjes (hemdje, met korte mouw, met lange mouw), een bloes met lange mouwen, een dun fleece vestje, twee onderbroeken, twee paar sokken, minimale toiletspullen (1 potje crème ipv een stuk of vier zoals thuis), smeersels voor de voeten, een lichtgewicht slaapzak, oplader voor telefoon en fototoestel, EHBO (blaren!), drinkbeker en spork (een combi van lepel, vork, mes – dank je Elisabeth!), poncho voor de regen (geleend van Nicolette, ervaren Camino loopster), hoed voor de zon (uit Mexico), een mini zaklamp, dagboek, potlood, puntenslijper en nog wat spul. Verder wat eten voor onderweg, noodrantsoen (ik haalde gisteren wat dadels en gedroogde abrikozen en vertelde de mevrouw in de winkel C’est bon waarvoor ik dat nodig had. Ze vroeg het adres van mijn blog om me ook te kunnen volgen…, leuk hè!) En zo is de rugzak is gauw vol en te zwaar…. Vorige week, toen ik voor t eerste ven de spullen inpakte, zat ik op bijna negen kilo. Ik ben benieuwd waar het uiteindelijk op uit komt. 10 kilo is meer dan genoeg, eigenlijk te veel om dagelijks te dragen!

Onderdeel van mijn voettocht is ook schrijven, in mijn dagboek. Twee mooie boekjes liggen klaar, nog helemaal nieuw (dank Wouter voor de aanvulling). Ik kan schrijven over dat ik opgestaan ben, mijn rugzak omgedaan heb en ben gaan lopen in de zon of de regen, heb gegeten en gedronken en allerlei ontmoetingen met bijzondere mensen heb gehad. Maar er is meer. Mijn gedachten, gedoe en inspiratie. Mijn gesprekken met mijzelf en met anderen, al dan niet in gedachten. Ik zal dagelijks ook schrijven over vertrouwen. Een woord met veel betekenissen, zeker als je het proeft op het puntje van je tong en het ook nog in stukjes knipt (ver – dat is het zeker, trouw – aan mezelf?!, trouwen (nicht Jette vond dat ik wel een leuke Spanjool tegen kon komen – zodat zij een leuk vakantie adres in Spanje heeft - ja ja….), rouwen – hoort ook bij het leven, ik ken het ook…) . Vertrouwen op mezelf, op de mensen om mij heen, op het hogere, op alles wat er is…..Onregelmatig, zo één of twee keer per week, zal ik een stukje uit mijn dagboek op dit blog zetten.

Ik houd jullie op de hoogte!
Jannie