Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Deze "schelp" wijst de weg
In St Jacobiparochie is het meeste noordelijke begin in Nederland van het St Jacobspad. Ik sta op het momument dat dit beginpunt markeert, met mijn rugzak en stok - tijdens een paar dagen "inlopen" met Fennie.
In juli en augustus 2007 ga ik op pad. Ik ga lopen vanaf St Jean Pied de Port in de Franse Pyreneeen via de aloude St Jacobsroute, de Camino de Santiago, naar Santiago de Compostela en wellicht naar Kaap Finisterra, aan de oceaan. Wekenlang op pad, met mijzelf, met andere wandelaars en pelgrims. Door het noorden van Spanje, met afwisselende landschappen, natuur, steden, dorpen, cultuur, historie en bewoners. In de zon, soms ook met regen en wind. Over dit alles zal ik af en toe hier verhalen.
Deze "schelp" wijst de weg
Symbolische start in Friesland
In St Jacobiparochie is het meeste noordelijke begin in Nederland van het St Jacobspad. Ik sta op het momument dat dit beginpunt markeert, met mijn rugzak en stok - tijdens een paar dagen "inlopen" met Fennie.
Blogarchief
-
▼
2007
(22)
-
▼
juli
(12)
- Over de helft!
- Brandende zon en volle maan....
- Slenteren...
- lopen, lopen...
- In Logrono!
- Eventjes...
- In de refugio..
- De eerste kilometers zitten in de benen..
- Uitgerust!
- Lieve en beste mensen (ik schrijf zowel voor mense...
- PS: ik zie dat het tijdstip van plaatsing 0.36 uur...
- Zondagmorgen, thuis. Even aan de computer, lijstje...
-
▼
juli
(12)
Over mij
- Jannie
- Waarom het St Jacobspad, de Camino? Een paar jaar geleden heb ik mij voorgenomen om in 2007 een langere tijd vrij te zijn, een sabbatical. Wat te doen met deze vrije ruimte? Ik kies voor de Camino. Het trekt me aan om veel buiten te zijn, te lopen, geen zorgen en geen drukte. De afgelopen jaren heb ik enkele opleidingen gevolgd waarbij ik mijzelf weer eens flink onder de loep heb genomen. Toen heb ik een paar keer onderstaand gedicht van Dag Hammerskjold gebruikt: Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen Is er een die ik te gaan heb Die ene is van mij. Die ene slechts En of ik wil of niet, die weg heb ik te gaan. De keuze is dus niet de weg, want die weg koos mij. De keuze is de wijze hoe die weg te gaan. Met onwil om de kuilen en de stenen Met verzet om dat de zon een weg die door de ravijnen gaat, haast niet bereiken kan. Of met de wil om aan het einde van die weg Milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin. Die weg koos mij. Ik kies voor hem! Het leek mij mooi om letterlijk een pad te gaan, voor langere tijd, met mijzelf. Met vertrouwen. Op mezelf, op de mensen om mij heen, op het hogere, op alles wat er is…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten