lopen, lopen...

Lieve mensen,
Zondagmiddag, net half zes geweest. Ik ben in Belorado (ik moest t even vragen aan een paar mensen naast me hoe het ook al weer heet, aqui..) en ik slaap in een herberg die beheerd wordt door vrijwilligers uit Zwitserland. Gastvrij en vooral lekker schoon. Ik kwam aan en er werd me gevraagd waar ik hiervoor had geslapen. In een herberg bij een nonnenklooster, in Santo Domingo de Calzadas. Tja, of ik last van jeuk had? Nee, geen jeuk, geen bulten... Er was namelijk een paar dagen tevoren iemand vandaan gekomen met beten van wantsen, wandluizen... Brrrr. Gelukkig is mij dat bespaard gebleven!
Zo is iedere dag weer een verrassing. Er is altijd een slaapplaats voor een pelgrim, is de garantie in Spanje. Men vindt het heel belangrijk om de pelegrino goed te ontvangen. Sommige refugios zijn in principe gratis, je kunt dan een donatie, donativo, geven.
Gisteravond ben ik met iemand meegegaan naar een mis. Er zou door de nonnen gezongen worden.. dat bleek een andere keer te gaan gebeuren. Later hoorde ik de vertaling van de preek: over gastvrijheid voor de pelgrim (het bijbelverhaal van Abraham die twee reizigers alles geeft wat hij heeft) en over tijd voor rust en reflectie (wat ook des pelgrims is) met het verhaal van Jezus die wordt ontvangen door Marta en Maria (of was het Magdalena?)... , de ene is heel druk bezig alles te verzorgen, de ander neeemt tijd om te zitten bij Jezus en naar zijn verhalen te luisteren. Beide is nodig, op pad en in het dagelijks leven.... Aan het einde van de mis wordt nog een zegen uitgesproken voor de pelgrims en gevraagd om bescherming op deze weg. Dat gebeurt in de meeste plaatsen langs de camino. Het tijdstip darvan wordt vaak in de herberg gemeld.
Overigens: Santo Domingo is in de twaalfde eeuw gesticht door een monnik die wegen en bruggen aanlegde voor de pelgrims en een hele grote kathedraal liet bouwen. Prachtig, met een museum vol oude kunstwerken uit de kerk.

Het weer is vandaag redelijk goed. De voorgaande dagen was het zwaar bewolkt, dus uitstekend loopweer. Vandaag is het lichtbewolkt, met wind. In de zon is het lekker warm! Ik volg geen weerbericht of nieuws, dus ook het weer is iedere dag verrassend.

Het pad voerde vandaag, net eigenlijk als voorgaande dagen, door heuvelachtig landschap met akkers, veel akkers. Vooral tarwe ( de boeren zijn volop aan het dorsen), soms zonnebloemen. Ook suikerbieten, aardappelen zelfs sperziebonen; deze akkers worden voortdurend beregend. Tja, ik blijf een boerendochter, dus ik kijk wel wat en hoe het gewas is... Gisteren heb ik de laatste wijngaarden gezien, de Rioja streek ligt nu achter me. De wijn was heerlijk!

Vandaag was het mijn elfde loopdag. Ik heb er nu ruim 200 kilometer opzitten. Het lopen gaat goed. Ik kan makkelijk een stevig ritme volhouden. Af en toe een stop, soms wat langer en dan doe ik de schoenen en sokken uit. Ik heb een paar kleine blaren, maar die zijn bijna weer over. Van mijn spieren heb ik eigenlijk geen last meer, nu ik veel water drink. Lastig is alleen dat ik daardoor ook vaak een toilet moet zoeken, of de berm in moet. Na het douchen, wassen en wat eten komt de vermoeidheid heftig opzetten. Te moe om op te staan, of zoals nu, vlot te typen... In de middag, als et kan, een dutje en voor tien uur weer in bed - slapen tot een uur of zes. Saai leven, hoor, pelgrim zijn....
Ik overweeg om over twee dagen, in Burgos ( een grote oude mooie stad) een slenterdag in te lassen, even tijd nemen voor niks, bijslapen, wat meer schrijven in mijn dagboek, etc. Dan zal ik waarschijnlijk mijn Vlaamse vriendinnen moeten laten gaan. Jammer, we kunnen samen erg veel lachen, soms om niks, soms om de meest belangrijke dingen in het leven... heerlijk!

Leuk om jullie reacties te lezen op mijn verhalen! Doet me goed. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat wordt hierdoor weer bevestigd!
Ik wens jullie veel goeds, bij het werk, bij het beter worden, bij genieten van de vrije tijd, in de zon of in de regen! maak er wat moois van! Doe ik ook.
liefs Jannie

tot later...