En zo valt het toch weer mee... vanochtend om half zeven liep ik al buiten, ik hoorde de kerkklok slaan toen ik op weg ging. Het was bewolkt, zodat het lopen makkelijk ging. Mijn benen waren goed, ik had er zin in. Ik zag onderweg leuke mensen, om even een praatje mee te maken. Al tegen elven zag ik Viana, het dorp wat het eerste alternatief was om te stoppen. Koffie gedronken, een kerk bekeken en een heerlijk glas wijn gedronken bij mijn broodje!! Volop genieten dus! Daarna volgde nog een lang stuk, een uurtje of drie (zonder pauze gerekend) maar dat heb ik ook gefikst (met een pauze, om te eten en een blaartje te verzorgen), ik kwam om half vier in dit oude stadje aan!
Vandaag heb ik heel veel water gedronken (een tip van de masseur), waarschijnlijk "deden" mijn benen het daarom beter.
Wat een verschil met gisteren. Toen ging ik ook vroeg op pad, maar in het begin liep ik te snel, ik volgde het tempo van een groep Spaanse jongelui, ondertussen een paar woordjes Spaans lerend. Later liep ik alleen, op een heel lang saai stuk: stoppelakkers, af en toe druivenstokken, hier en daar een stapel grote strobalen, een boer met een tractor, in de verte groene heuvels en een kudde schapen... en dat urenlang. Ik kreeg overal last van, vooral van mezelf, ik vond mijn eigen gezelschap maar niks (meer). De mensen die ik zag, spraken geen Engels of Nederlands, een praatje zat er dus ook niet in. Rusten, leunen tegen een baal stro bracht enige verlichting van mijn pad. Maar ik vond het zwaar!!!! En dat gevoel bleef me dus de hele dag achtervolgen, ook na een uitgebreid middagslaapje. En zo is het even niet zo leuk meer en voelde ik me alleen...
Obndertussen is het al weer zes uur. De zon schijnt nu en het is al minder warm buiten. Ik ga, met de Vlaamse vrouwen, even de stad bekijken, een glaasje wijn drinken, tapas eten... Het zal weer geen wilde avond worden, de benen zijn moe... Morgen weer een dag!!
hartelijke groeten
Jannie
PS: ik schrijf nu zo waar elke dag - reken niet dat ik daar een gewoonte van maak! Adios! Hasta luego!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Je bent niet alleen dat weet je toch! Geniet en ervaar. Vanavond heb je dikke schik.
Knuffel
Ha Jannie,
Leuk je ervaringen even te lezen. Heel veel succes verder. Het gaat vast lukken.
groetjes, Ada R
ha Jannie,
wat fijn dat je deelt ook als het er effe niet is...Het is echt leuk zo'n weblog als ik thuis ben is het bijna als eerste dat ik de pc aanzet om je weer te volgen. Het is hier vaak wisselend weer en ik ben trouw aan het werk en lekkere weekenden..veeeeeeeeeeel liefs Anne
Lieve Jannie...alleen ben je nooit! Leuk hoe je jezelf trakteert op een glas wijn midden op de dag...that's life!
Geniet ervan...volgens mij is leven net jouw voettocht, ups en downs', 't gaat goed en soms wat minder, maar alles bij elkaar is het prachtig toch!
Zo ervaar ik het nu maar...heb net een ijsje gegeten, goddelijk! Lieve groet, maak het goed!
Anita
Hoi Jannie, wij zijn net terug van 10 heerlijke dagen Ardeche. Mooi om nu te lezen hoe het je vergaat! Ik wens je veel goeds op je pad, liefs van ons 4.
Hoi Jannie, wat ben je al weer een eind gevorderd op dat mystieke pad! Walk on..... liefs Pauline
Een reactie posten