In de refugio..

Lieve mensen,
Even een bericht. Ik zit in een refugio in een prachtig middeleeuws stadje, Estella. We vallen met de neus in de boter: er zijn allerlei festiviteiten met als thema de middeleeuwen. vanavond is er een concert, om tien uur. Ik denk niet dat ik dat haal... moe... zere benen, ik voel mijn spieren!
het is nu negen uur. Zojuist gegeten in de refugio. dit is een grote, 114 slaapplaatsen om precies te zijn, verdeeld over allerlei kamers en verdiepingen. kost 5 euro per nacht en dan heb je een (stapel)bed, met hoofdkussen, douche en toilet en een keuken tot je beschikking. op mijn kamer slapen 34 mensen. soms met veel lawaai, maar daar helpen oordoppen tegen. Ik heb deze avond weer gekookt, samen met Lieve en Lucrese, twee vlaamse vrouwen van midden veertig. overdag loop ik alleen, aan het eind van de dag treffen we elkaar. we doen onze dingen zoals douchen, wassen voeten verzorgen, etc, tutten wat, zetten een kopje thee en hebben vandaag weer een rustig wandelingetje door deze mooie stad gemaakt. wat boodschappen gedaan om te koken.
er is hier een grote keuken, met borden, potten en pannen en een lange eettafel. allerlei mensen lopen heen en weer, met veel verhalen en geroezemoes en koken hun potje, sommigen doen het simpel met sla en brood en pasta (wij) en anderen maken er meer werk van. Zo was een spanjaard grote stukken vlees aan het braden, ik begreep dat het konijn was, de levensgenieter! we zitten bij elkaar aan een grote tafel, kletsen in allerlei talen (ik niet, engels, een paar woorden spaans leer ik..) en het voelt als een grote familie. iedereen ruimt op.
A en toe loopt iemand van de organisatie rond en maakt een praatje. In dit soort grote refugios werken vrijwilligers die inschrijven en een stempel zetten in je credential, je de weg wijzen, open staan voor allerlei vragen en de orde (voor zover nodig ' iederen is erg gemoedelijk) handhaven.

hier moeten we om een uur of zeven al weg zijn, vanaf half zes staat er ontbijt. akelig vroeg!! meeste dagen startte ik om zeven uur, soms half acht. maar overdag wordt het al erg warm, dus vroeg gaan lopen is beter en dan maar siesta houden.... ik heb nu zes dagen gelopen en steeds kom je mensen tegen, onderweg, in de refugio, die je eerder gezien hebt, een groet, een praatje, indien mogelijk, en soms meer contact, een gesprek. iedereen is betrokken en behulpzaam. Zo hadf ik bij het koken geen goed mes om worteljes voor de salade schoon te maken, iemand steekt gelijk zijn mes toe. als je later komt en geen eten hebt dan zijn er voldoende restjes om gevoed te gaan slapen.
vandaag was een warme dag. het pad was bezaaid met stenen en was in mijn gevoel heel saai en lang... een deel van de route liep langs een nieuwe autoweg. onderweg wel een paar prachtige dorpjes gezien. de route leidt altijd naar het centrum van het dorp, naar de kerk en het gemeeentehuis, daar staat altijd een pomp, om de waterflessen te vullen. soms is er een bar, voor een kop koffie, of een winkeltje voor een brood en wat andere dingen. ik ontbijt en lunch meestal onderweg, met een stukje brood, fruit, wat kaas en water. aan de kant van het pad, in het gras, of op een bankje... lekker buiten! ´s avonds tijd voor wijn! ik ebn nu in eens treek waar meer en meer druivben groeien en wijn wordt gemaakt. morgen kom ik langs een bron waar twee kranen zijn, een voor water, de ander voor wijn.... deze bron ligt al aan het begin van de route, dat wordt dus een vrolijke start!!
nu is t tijd om mijn bedje op te zoeken...
lieve groeten en tot later!!
Jannie