De eerste kilometers zitten in de benen..

Het is nu zondagmiddag, rond een uur of half zes en ik zit in een refugio in Ceze Menor (als ik t goed schrijf) net voorbij Pamplona. het is warm buiten, zeker over de 35 graden. De tocht van vandaag was te doen, een kilometer of 20, zodat ik ook even tijd heb om te tutten, douchen, voeten goed te verzorgen, de was te doen. dat zijn dagelijkse rituelen aan het worden! En ik heb nog energie over om een stuk aan jullie te schrijven!
Na het vorige stuk ben ik op pad gegaan, maar nu echt. de eerste etappe was eigenlijk te kort, een uur of twee steil de berg op, naar een herberg met een prachtig uitzicht! Beetje geklungeld, mij verveeld, praatje, tukje, zo kom je de dag wel door. De volgende dag om een uur of 8 gaan lopen: de bergen over! Mooie uitzichten, overal schapen, wilde paarden en wandelaars. Na een uurtje of zeven (lopen, af en toe stoppen voor water of een foto, soms wat langere pauze, regelmatig een praatje met een andere pelgrim) was ik aan de andere kant, in Roncesvalles. Daar staat een groot klooster, met abdij en herberg. Deze herberg wordt gerund door Nederlanders van het Genootschap van St Jacob. De herberg is in een oud gebouw, met grote gewelven, waarin op een grote zaal plaats is voor meer dan 100 mensen.... en toch slaap je er wel goed!!
Gistern, zaterdag, was een lange etappe. Ik vertrok om een uur of zeven. Ik liep eerst op met een Duitser, we praatten te veel en raakten de weg kwijt. dat werd zoeken en nog verder lopen... Later ben ik alleen verder gegaan, over prachtige paden door een bos, langs een paar kleine dorpen. De zon maakte het warm, de waterflessen waren gauw leeg. Ik kreeg extra water van een paar Spanjaarden die zaten te picknicken in het bos, en een stuk meloen!
Ik besloot toch naar een dopr verderop (larrasoaina) te lopen, om de volgende dag dichter bij Pamplona te zijn en die stad rustig te kunnen bekijken. Betekende dat ik om kwart voor zes aan kwam bij de herberg van deze dag... en moe dat ik was!!! met moeite doucehn, wassen voeten verzorgen en gaan eten. dan nog even een praatje met een paar mensen (dat gaat steeds als vanzelf, iedereen maakt makkelijk contact) en om half tien in bed!
vanmorgen liep ik om zeven uur ook al weer buiten. Straks, als het nog warmer wordt en er minder schaduw is onder weg, ga ik nog eerder op pad!
Pamplona was mooi! men was bezig de stad schoon te maken na de feesten van de afgelopen dagen: stieren lopen, jonge mannen die in kleine straatjes voor de stieren uit lopen en held zijn! alle mensen lopen dan in witte kleding, met een rode sjerp. ook in de kathedraal werden de resten van het feest weg gewerkt, met een mis en processie en alles er op en er aan!!
Ik geniet volop van het buiten zijn, het lopen, de mensen (veel nationaliteiten, jong en oud) om mij heen, de landschappen... ik ervaar het lopen nu nog als een roes, een soort van vakantiegevoel. de tijd van rust en inkeer en van mezelf tegen komen zal ongetwijfeld nog komen... ik denk bijna niet (meer) aan thuis, werken, etc.. mijn benen ga ik al wel voelen, gelukkig nog geen blaren..
En dan is het wel leuk om op mijn blog een paar berichten te vinden van jullie, met al jullie bemoedigende woorden!! Aniet, die wil ik zeker ook aan jou richten, morgen ga je jouw derde kuur in.... heel veel sterkte en liefs gewenst!

iedereen hartelijke groeten en tot de volgende keer!

Jannie
PS als je een sms krijgt, waarvan je denkt dat de tekst ook voor anderen interesant is, zou je die dan in een bericht willen plaatsen op dit blog?